بیستم جمادی الثانی، سالروز ولادت اختر تابناک آسمان عصمت، فاطمه زهراسلام الله علیها بر تمام شیعیان و محبان ولایت مبارک.
* * * * * * * * *
آسمانی پر از ستاره، دشتی پر از گل،
تقدیم به آنی که بهشت زیر پایش جا دارد
به مادرم...
که مهرش تا ابد در دلم جای دارد.
* * * * * * * * *
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم): هر کس پیشانی مادر خویش را ببوسد، از آتش جهنم دور می ماند.
* * * * * * * * *
در آسمان آبی دلم، جایی برای ابرها نیست
مادرم! دعایم کن که با دعایت، دلم خانه دردها نیست
* * * * * * * * *

بنا به گفته مورخ و دانشمند گرامی، آقای حاج شیخ محمد شریف رازی در کتاب «گنجینه دانشمندان» ملاحسن گنخکی، پدر میرزا احمد دشتی نجفی نه تنها یکی از علمای مجاهد جنوب و «یکی از علماء عالی مقام فارس و از مجاهدین تاریخ قمری بوده که با مساعدت و همکاری جمعی از آقایان آیات، مخصوصاً آیت الله حاج شیخ جعفر محلاتی قیام نموده و در مقام دفاع با اردوی انگلیس که در بندر بوشهر پیاده شده بودند جنگیده است.» بلکه «تحصیلات خود را در نجف اشرف گذرانده و در زمان جنگ جهانی اول که انگلیسی¬ها به بوشهر و دلوار حمله کردند، وی به همراه بزرگانی مانند سید مصطفی بهزادی (حسینی) و... نقش مهمی در بسیج نیروهای دشتی» برای اعزام به دلوار داشتند.
آخوند ملاحسن در سال های جنگ جهانی اول به اتفاق میرزا باقر گزدرازی (پدر آیت الله میرزا جواد نمازی (ره) و سایر سرداران به همرا نیروهای رزمنده دشتی برای اعزام به دلوار در خورموج اردو زده بودند که زنان و بچه های خورموج با اشعار محلی این اردو را برای شرکت در جنگ تشویق می کردند. بنا به گفته معمرین، مردم دشتی آخوند ملاحسن که روحانی شجاع و نترسی بود را به عنوان رهبری مذهبی خود در جنگ با انگلیسی ها انتخاب کردند.

http://www.dashtinajafi.ir

آیت الله دشتی نجفی در سنین کودکی و نوجوانی قرآن و مقدمات را نزد پدرش فرا گرفت و همچنین در مکتب خانه روستای گنخک، نزد مرحوم «آخوند حاج ملا قاسم» (والد شیخ عباس جلالی) با شوق و ذوق وصف ناشدنی و در کنار دیگر همسن و سالان خود به فراگیری و روخوانی این کتاب مقدس آسمانی همت گماشت. و جالب اینکه در همان مکتبخانه کوچک روستا، آثار فراست و کیاست و تیزهوشی در چهره مبارک «میرزا احمد» کاملاً هویدا بود و بسیاری از مردم به عینه آینده درخشانی را از همان سنین برایش پیش بینی می کردند.

http://www.dashtinajafi.ir

آیت الله میرزا احمد دشتی نجفی بعد از فراگیری قرآن و مقدمات نزد پدرش، که مجتهدی مسلم بود و اجازه اجتهاد نیز داشت و همچنین با تشویق و راهنمایی اولین معلم خود، آخوند حاج ملا قاسم و به خاطر این که خود نیز سخت شیفته آموختن دروس حوزوی بود و استعداد شگفت انگیزی در این زمینه داشت، راهی حوزه علمیه روستای «میانخره» دشتی شد و در محضر و درس مرحوم آقا سیدعلینقی حاضر شد و نخستین گام های جدی و بلند را در زمینه تحصیل و فراگیری دروس حوزوی با موفقیت برداشت.
درباره مقام و منزلت دینی و حوزوی اولین استاد حوزوی وی یعنی آقا سیدعلینقی میانخره ای این نکته قابل ذکر است که وی از یکسو شاگرد آقامیرزا علی شیرازی بود و از ایشان اجازه دخل و تصرف در امور شرعیه را نیز داشت و از دیگر سو با بهره گیری از همت مضاعف و استعداد ادبی خود، الفیه ای منظوم در علم نحو تألیف کرد که از حیث تشبیهات (به زعم بسیاری از صاحب نظران) به مراتب از الفیه «ابن مالک» برتر می باشد.

http://www.dashtinajafi.ir

آیت الله دشتی نجفی یک سال از محضر عالم ربانی، آقا سید علی نقی (ره) کسب فیض کرد و پس از آنکه سیوطی را گذراند،با تشویق مکرر وی هر چند طلبه ای نوجوان و فقیر بود، به لطف خدا توانست با مساعدت مالی تنی چند از خیرین منطقه، در سن حدود 13 سالگی عازم حوزه علمیه نجف اشرف شود و برای نخستین بار به حریم ملکوتی دروازه دانش پیامبر (ص) پای گذارد. او با ورود به حوزه کهن نجف بود که از نزدیک با برکات و حسنات بی پایان بزرگترین حوزه علمیه جهان تشیع آشنا شد و توانست فرصتی برای بروز استعداد خویش در زمینه تحصیل علوم دینی و حوزوی فراهم کند.

http://www.dashtinajafi.ir

آیت الله دشتی نجفی که یکی از مفاخر دنیای اسلام و عالم تشیع و به خصوص حوزه علمیه نجف اشرف هستند، از خرمن علم و معرفت و فقاهت علمای مبارز و عالی قدری همچون: آقا سیدابوالحسن اصفهانی، میرزا آقای اصطهباناتی، شیخ ابوالحسن مشکینی، شیخ موسی نجفی خوانساری، شیخ کاظم شیرازی، حاج آقا ضیاء الدین اراکی و بالاخص آقا سید عبدالهادی شیرازی خوشه چینی کرد و با موفقیت قابل تحسینی، دروس اصلی حوزه را فرا گرفت.

http://www.dashtinajafi.ir

پس از سال ها تلاش، سخت کوشی و علم آموزی و بعد از گذراندن دروس خارج فقه و اصول توسط آیات عظام و حجج اسلام: سیدابوالحسن اصفهانی (ره) و سید عبدالهادی شیرازی و... در سن 30 سالگی، اجتهاد مسلم آیت الله دشتی نجفی مورد تأیید قرار گرفت؛ همچنانکه آقای حاج محمد شریف رازی در کتاب گنجینه دانشمندان، به وضوح این نکته مهم را نیز روشن ساخته و خاطر نشان می کند که: «حاج میرزا احمد بن العلامه آیت الله آخوند ملاحسن الدشتی نجفی بعد از فراغت از سطوح و در محضر آیات عظام و اساتید والامقام نظیر: میرزا ابوالحسن مشکینی ، آیت العظمی اصفهانی ، آیت اله ضیاء الدین اراکی ، آیت الله حاج شیخ کاظم شیرازی ، آیت الله حاج کاظم شیرازی،آیت الله میرزا عبدالهادی شیرازی استفاده کرده تا به مدارج عالیه، اجتهاد و فقاهت نائل و آیات نامبرده مقام علم و کمال و اجتهاد ایشان را گواهی کرده و اجازاتی مرقوم نمودند که نگارنده آنها را دیده ام.»

http://www.dashtinajafi.ir

آیت الله دشتی نجفی «مُدظلله العالی» بعد از سال ها تحصیل در حوزه شریف نجف اشرف، به عنوان یکی از مدرسین مطرح حوزه علمیه امر تدریس را با جدیت و نظم خاصی شروع کرد و از همین طریق نیز به تربیت شاگردان بی شماری پرداخت که اکنون هر کدام در جای جای عالم اسلام مشغول خدمت بوده و بعضاً از مدرسان بزرگ حوزه علمیه نجف اشرف و قم هستند.

http://www.dashtinajafi.ir

آیت الله دشتی نجفی پس از حدود نیم قرن اقامت در عراق و تحصیل و تدریس دروس حوزوی، در سال 1350 هـ.ش به دلیل فشار و اذیت دولت عراق بر شیعیان و ایرانیان مقیم عتبات عالیات به ایران مراجعه فرمودند. معظم له، این بار راهی حوزه علمیه قم شدند تا به تربیت طلاب مکتب جعفری (ع) همت گمارند.
این فقیه عالیقدر، در قم نیز به تدریس دروسی چون: کفایتین، خارج فقه و اصول پرداختند و موفق شدند شاگردان زیادی را تربیت نمایند.

http://www.dashtinajafi.ir

آیت الله دشتی نجفی پس از حدود نیم قرن اقامت در عراق و تحصیل و تدریس دروس حوزوی، در سال 1350 هـ.ش به دلیل فشار و اذیت دولت عراق بر شیعیان و ایرانیان مقیم عتبات عالیات به ایران مراجعه فرمودند. معظم له، این بار راهی حوزه علمیه قم شدند تا به تربیت طلاب مکتب جعفری (ع) همت گمارند.
این فقیه عالیقدر، در قم نیز به تدریس دروسی چون: کفایتین، خارج فقه و اصول پرداختند و موفق شدند شاگردان زیادی را تربیت نمایند.

http://www.dashtinajafi.ir

وی پس از سفر به ایران و اقامت در شهر مقدس قم، چندین سال از عمر گرانبهای خویش را صرف نگارش کتابی در شرح روضه البهیه اثر شهید ثانی نمود که شرحی بر لمعه می باشد.
اثر گرانسنگ آیت الله میرزا احمد دشتی نجفی با عنوان «شرح الروضه البهیه فی شرح اللمعه الدمشقیه» کتابی است که اکنون در پنج جلد چاپ و منتشر شده است و با نهایت دقت و تامل، غوامض و ابهامات کتاب شهید ثانی را با قلمی عمیق و علمی مکشوف نموده است.

http://www.dashtinajafi.ir

معظم له در زهد و ورع و پارسایی و صبر، کم نظیر است. علاقه ای فراوان به پیامبر و ائمه ی معصومین(ع) و سادات دارد و همواره مشغول خواندن اذکار و اوراد است. بسیار ساده زیست می باشد و از زخارف دنیا پرهیز می کند. همین صفات و فضایل و نیز مرتبه ی بسیار بالایی که در فقه دارند باعث شده که ایشان بسیار مورد ارادت و توجه مؤمنین قرار گیرد تا جایی که خانه و مجلس اش همواره مملو از جمعیت مشتاق و مؤمنین بزرگوار باشد.

http://www.dashtinajafi.ir

1.تآلیف کتاب ارزشمند شرح روضه البهیه در پنج جلد
2.تدریس در حوزه های علمیه ی نجف اشرف و قم مقدس
3.تاسیس مدرسه علمیه امام عصر با حدود هشتاد حجره در قم
4.احداث مسجد و حسینیه در روستای گنخک شیخ ها
5.تاسیس مدرسه ی علمیه کنگان
6.تاسیس مدرسه ی علمیه خورموج
7. تاسیس و راه اندازی خانه های قرآن در منطقه دشتی

http://www.dashtinajafi.ir

ولايت، تولى و تبرى‏

آيه‏اى كه امشب مورد بحث و تفسير است، آيه 28 از سوره آل عمران است: لا يتخذ المؤمنون الكافرين اولياء من دون المؤمنين و من يفعل ذلك فليس من الله فى شى‏ء الا ان تتقوا منهم تقيه و يحذركم الله نفسه و الى الله المصير. قل ان تخفوا ما فى صدوركم او تبدوه يعلمه الله و يعلم ما فى السموات و ما فى الارض و الله على كل شى‏ء قدير. يوم تجد كل نفس ما عملت من خير محضرا و ما عملت من سوء تود لو ان بينها و بينه امدا بعيدا و يحذركم الله نفسه و الله رئوف بالعباد. قل ان كنتم تحبون الله فاتبعونى يحببكم الله و يغفرلكم ذنوبكم و الله غفور رحيم. قل اطيعوا الله و الرسول فان تولوا فان الله لا يحب الكافرين‏3 مؤمنان، كافران را به عنوان اولياء و همصفان خود مگيرند. و هر كس اين كار را بكند ديگر نزد خدا جايگاهى ندارد؛